تیم استقلال در دیدار نخست که در کشور امارات به مصاف الحسین رفت و یک بر صفر شکست خورد. با گذشت یک هفته دیدار برگشت دو تیم در کشور اردن برگزار شد و اینبار نیز الحسین برابر استقلال موفق بود و با نتیجه ۳ بر ۲ آبی پوشان ایران را شکست داد.

نحوه بازی فوتبالیست های تیم کشورمان، تحقیر آمیز و صفحه ای سیاه از خاطرات ورزشی فوتبال دوستان ایران را رقم زد. صفحه ای دیگر به صفحات در حال افزایش دفتر سیاه فوتبال ایران افزوده شد.
در دیدار امشب شاید بازیکنان محلات و زمین های خاکی اطراف تهران بازی دلچسب و قابل قبولی نسبت به بازیکنان فوتبال استقلال به نمایش می گذاشتند. بازیکنان تیم با میلیونها هوادار که بعضاً حتی در رساندن چهار پاس صحیح ناتوان هستند. دروازه بانی که عملکردش ننگی بر سوابق سنگربان آن سالیان گذشته استقلال بود. نه از تکنیک فردی بازیکنان خبری بود و نه از تاکتیک تیمی، هر چه بود ناهماهنگی و ضعف بازی در زمین و و ناتوانی در هدایت تیم بود.
فوتبال ایران همچون بسیاری دیگر از رشته های ورزشی، اوضاع خوبی را پشت سر نمی گذارد. در رده های ملی تیم ملی بزرگسالان بازی های دلچسبی به نمایش نمی گذارد و پیش بینی می شود نتایج خوبی در جام جهانی کسب نکند. رده های پایه از نوجوانان و جوانان گرفته تا تیم امید عملکردهای نا امید کننده ای در تورنمنت های مختلف داشته اند.
در رده باشگاهی در چند سال اخیر دو تیم استقلال و پرسپولیس بعنوان پرطرفدار ترین تیم های ورزشی کشورمان بارها در مقابل حریفانی از کشورهای عربی تحقیر شده اند.
این دو تیم حتی در مقابل تیم های درجه دو غرب آسیا هم موفق نیستند. امشب دقایقی از دیدار استقلال را در مقابل تیم گمنام الحسین از تلویزیون تماشا کردم و افسوس خوردم. افسوس بابت پولهایی که به پای بازیکنان آماتور و غیرحرفه ای این باشگاه ریخته می شود. بدون تردید بسیاری از بازیکنان استقلال استحقاق دریافت چنین مبالغ نجومی بعنوان دستمزد ندارند.
ضروری است نحوه جذب و انعقاد قرارداد با بسیاری از بازیکنان استقلال و پرسپولیس موشکافی شود. آمادگی بدنی و تکنیکی بازیکنان هم توسط مربیان و ناظرین مستقل آنالیز شود که آیا لیاقت حضور در این دو تیم بزرگ کشور را دارند یا خیر؟!
سرخابی ها شناسنامه فوتبال ایران هستند. اما اداره این دو باشگاه، چینش بازیکنان و مربیان و امور مالی آنها، صدای بسیاری از هواداران را درآورده است.
روند افول فوتبال ایران همچنان ادامه دارد. تیم های باشگاهی کشورمان سقوط آزادی را تجربه می کنند که باعث سرافکندگی در مقابل بسیاری باشگاه‌های درجه دو و سه آسیا شده اند.
به لحاظ میزبانی هم که اولاً ورزشگاه های کشورمان به لحاظ امکانات قابل قیاس با کشورهای همسایه و منطقه نیستند و روز به روز فاصله امکانات ما با دیگر کشورها بیشتر می شود و ضعیف و ضعیف تر از قبل می شویم و حسرت رشد و توسعه زیرساختهای ورزشی کشورهای عربی را نصیبمان می کند. از طرفی نیز شرایط تا ابد حساس و امنیتی کشورمان بگونه ای است که طی سالهای اخیر حق میزبانی باشگاه‌های ایران بارها و بارها سلب شده است و باز هم ملتی شرمسار از شرایطی می شوند که دولتمردان و مسئولانش به ارمغان آورده اند.
در شرایط عادی استقلال کجا و الحسین کجا؟! ظرفیت فوتبال ما این است؟؟ دو باخت پیاپی مقابل تیمی باشگاهی از کشور اردن؟!!
این روند تا کجا ادامه می یابد؟ تا کی تحقیر شویم؟
سه دهه از آخرین قهرمانی تیم های ایرانی در مسابقات فوتبال باشگاهی آسیا می گذرد و به نظر می رسد این روند انتظار برای کسب عنوان همچنان ادامه داشته باشد.
نگارش؛ سهراب فرشاد

خبرنگار::

سهراب فرشاد

اخبار پیشنهادی::

• توسعه و عمرانمهر ۲۰, ۱۴۰۵افتتاح بزرگترین روگذر شهری غرب کشور در بروجرد
• توسعه و عمرانمهر ۱۹, ۱۴۰۵تقاطع غیرهمسطح شهید فولادوند افتتاح شد
• راه آهن و مترو، راه آبی و کشتیرانی، فرودگاه و مسیر هواییمهر ۱۹, ۱۴۰۵فرودگاه ها و تأسیسات انرژی عربستان زیر ضرب موشک های حوثی
• راه آهن و مترو، راه آبی و کشتیرانی، فرودگاه و مسیر هواییمهر ۱۸, ۱۴۰۵کشتی نفتکش بزرگ در مسیر جنوبی تنگه هرمز در آتش سوخت